Lilian Kobben naar de SudirmanCup 2019

Eind februari 2019 werd bekend dat ik was uitgenodigd door de BWF (Badminton World Federation) om als lijnrechter te fungeren tijdens de Sudirman Cup 2019, gehouden in Nanning, China.De Sudirman Cup zijn de 2 jaarlijkse Wereldkampioenschappen voor gemengde landenteams. Tijdens dit toernooi worden een mannendubbel, vrouwendubbel, mannenenkel, vrouwenenkel en een gemengddubbel gespeeld.

Diverse grootmachten op badmintongebied zoals China, Japan, Korea, Thailand, Indonesië en uit Europa, Denemarken en Engeland Spelend in groep 1, strijden om de beker. Andere landen van een iets minder niveau zoals Frankrijk, Canada, Duitsland, en ook Nederland spelen om de hoogst mogelijke plaats in de groep 2. Nederland is na zege tegen Duitsland geëindigd op de derde plek in groep 2 (plaats 15). De finale werd gespeeld tussen China en Japan, waarbij China na een geweldige finale de Cup met 3 – 0 won.
Na een lange reis van in totaal 18 uur aangekomen in Nanning, stonden de vrijwilligers op het vliegveld klaar om ons naar het hotel te brengen. Daarna meteen naar de sporthal om onze kleding voor het toernooi op te halen en de eerste briefing bij te wonen. Terug naar het hotel en meteen naar bed.

Tijdens dit toernooi waren 10 BWF lijnrechters aanwezig. Deze kwamen uit Bangladesh, India, Australië, Korea, Maleisië, Botswana, de Verenigde Staten, Zwitserland, Duitsland en ik uit Nederland. De rest van de lijnrechters kwamen uit het gastland China.
De volgende dag begon het toernooi, dat duurde van zondag 19 mei t/m zondag 26 mei. Wat heb ik genoten van de geweldige wedstrijden. Wat een sfeer in deze sporthal. Niet te vergelijken met andere toernooien waar ik ben geweest. Zoveel toeschouwers heb ik nog nooit ergens gezien. Wat een enthousiasme voor de badminton, zelfs als China niet speelde.

Hoe vriendelijk de Chinezen voor ons waren, ze hadden altijd een glimlach op hun gezicht. Telkens vragen of ze wat voor ons konden doen. Ik voelde mij zo welkom! Een klein voorbeeld hoe wij westerlingen worden gezien door de lokale bevolking. Mijn Duitse collega en ik liepen op een dag door de hal en werden aangesproken door een tiental kinderen. Ze vroegen ons in het Engels of ze onze handtekening konden hebben. Mijn collega zei “wij zijn niet beroemd , wij zijn maar lijnrechters. Maar de kinderen zeiden dat ze dat wisten en dat wij wel beroemd waren. Dus hebben wij onze naam maar gezet op een T-shirt, programmaboekje en schrift. Daarna nog met ze allen op de foto.

Na een geweldige, fantastische week was het op maandagavond weer tijd om naar huis te reizen. Weer 18 uur onderweg van Nanning naar Bocholtz. Blij weer thuis te zijn bij mijn familie, maar wel een bijzondere ervaring rijker.


Geplaatst op: 08-06-2019